Dit was de bedoeling van de Destiny, vanaf het moment dat hij het Zonnestelsel in ging.
Dat schip is de beste kans die we hebben, om thuis te komen.
Zijn we klaar?
Wij zullen nooit klaar zijn.
U had hem niet moeten achterlaten op de Planeet.
Denk je dat ik dat niet weet?
Iedereen denkt dat we veilig zijn.
Ze denken dat ze ons niet meer zullen vinden.
Waarom heb je een van onze mensen gevangen genomen?
We zijn niet veilig, of wel? - Ze komen.
Wie komen er?
De Luciaanse Alliantie, ze komen de Destiny innemen.
Dit gaat maar op één manier aflopen, als we wachten.
Ik lever dit schip niet uit.
Zodra ik helemaal veranderd ben, zal de Kolonel mij als een bedreiging zien.
Zul jij het zijn?
Ik kwam je om vergiffenis vragen.
Ik vergeef je, Ronald.
Dat lijkt op onze Shuttle.
De Shuttle is hersteld in zijn originele conditie, beter dan hij was, hiervoor.
Als ze onze mensen naar ons kunnen terugsturen,
denk je dan dat het mogelijk is, dat zij onze dochter kunnen redden?
Ik moet het weten.
Ik weet, dat er geen huisjes waren, zeker geen kinderen.
Simeon doodde de man die hem bewaakte en daarna doodde hij Ginn.
Doe niet alsof jij de enige bent aan boord van dit schip,
die iemand heeft verloren waar hij om geeft.
Waar is Eli?
Hij heeft zich nog niet laten zien.
Eli, waar ben je?
Eli, je bent nodig op de brug.
Bedankt, ik weet niet wat er gebeurde, ik moet...
Ja, ja, erg interessant.
Oeps. - Meneer Volker?
Sorry, ik draaide een diagnostiek van het scheeps...energiedistributie netwerk,
en ik denk...
Heb je eraan gedacht de kritische systemen te omzeilen?
Eh...nee.
Daar gaan we.
Dit is interessant.
Het lijkt erop, dat de Destiny een soort ver verwijderde energiesignatuur heeft opgepikt.
Meneer Brody, laat me alsjeblieft niet daarheen komen.
Waarom gaat u niet uw gang?
En?
Wat bedoel je met "ver"?
We zitten in een ruimteschip "ergens" in de Ruimte, vanuit mijn positie, is alles ver.
Deze energiesignatuur komt uit een gebied,
buiten de koers die voor ons is uitgezet door de productieschepen.
Om daar te komen zou een kleine omweg zijn.
Hoe groot is die omweg? - Ongeveer en dag reizen in SDL.
Hebben we enig idee, wat het zou kunnen zijn?
Het kan een nieuwe energiebron zijn, tekenen van intelligent leven...
Een grote zwarte monoliet in omloop rond een Planeet?
Sorry, ik heb me verslapen.
Het is onmogelijk te zeggen, dat is precies waarom we het zouden moeten onderzoeken.
En hoe zit het dan met "De Destiny heeft een missie"?
En..."We zijn aan boord en we moeten verder"?
Dit is niet verder, maar zijwaarts.
We verlaten de missie niet, meneer Brody, maar vertragen hem slechts.
Maar Lisa heeft gelijk, deze energie- signatuur kan op intelligent leven wijzen.
Het beste scenario, naar mijn mening.
Echt waar?
Moet ik iedereen eraan herinneren,
wat er de laatste keer gebeurde toen we een Buitenaardse levensvorm tegen kwamen?
Of de keer daarvoor? Of...de keer dáárvoor?
Ja, maar je kunt een buurt niet beoordelen aan de hand van een aantal slechte buren.
Wat zeg je nou dan? Dat is precies hoe je een buurt beoordeelt.
Luister, het is mogelijk dat datgene wat er daarginds is van groot voordeel kan zijn
voor onszelf en voor de missie van de Destiny.
Oké, onderzoek het en bereken een nieuwe koers.
Hoe doe je dat?
Oké, laten we Chloe hierheen halen, zij kan de noodzakelijke berekeningen maken.
Ik probeerde je op te roepen.
Sorry, sorry, ik had muziek aan staan.
We staan op het punt uit SDL te gaan. - Ah, oké, bedankt.
Zijn dat...? - Schepen, of wat ervan over is.
Dat is een gigantisch slagveld.
Het was een slagveld... nu is het een kerkhof.
Vertaling en ondertiteling: "TheThom".
En...?
Eh, het blijkt dat de energiesignatuur waar de Destiny zich op instelde,
een cluster was van de individuele stralingsbronnen van de diverse schepen.
Het lijkt erop dat een ervan ons bekend voorkomt.
Dat is hetzelfde type schip dat u en Dr. Rush onderzochten, enkele weken geleden.
Ja, zoals het eruit ziet, kwamen zij als verliezers uit deze strijd.
Ik laat de computer van de Destiny een programma draaien,
voor het terugrekenen van deze verstrooiingspatronen.
Hopelijk krijgen we dan een beter beeld van wat er hier aan de hand is.
Ondertussen...
Wel ondertussen, kolonel, we zijn van ver gekomen,
het lijkt zonde om met lege handen te vertrekken.
Ik stel een voorzichtige inspectie voor.
Meneer Brody, misschien wilt u de eer hebben, deze keer?
Het is een Ruimteschroothoop.
Schepen, honderden, verspreid in stukken, zover het oog reikt.
Het is...
Het is verdomd griezelig.
In elk geval, ik dacht, ik laat je weten wat er aan de hand is.
Wat...wat is er? - Ik heb je al verteld,
dat mij bezoeken, zonde van de tijd is,
ik wil niet dat je jouw leven stilzet, zodat je hier kunt komen en mij ziet verdwijnen.
Verdwijnen? Chloe...
Het verspreidt zich sneller, nu.
Ik heb geprobeerd het te bestrijden, te controleren, maar het is sterker dan ik.
Vroeg of laat, ben ik mezelf niet meer, en iets anders geworden.
Iets gevaarlijks, dat niet meer op het schip mag blijven.
Ik laat dat niet gebeuren.
Jij kunt niets doen om het te stoppen.
Het beste wat we kunnen doen, is gebruik van mij te maken, zolang ik nog mezelf ben.
Wil je ophouden met zo te praten?
Waarom, Matt? Waarom het onvermijdelijke ontkennen?
Omdat het niet onvermijdelijk is.
Natuurlijk is het dat, en diep van binnen weet je dat.
Je bent allang begonnen met je af te wenden.
Wanneer was het de laatste keer, dat we samen de nacht doorbrachten?
Zie je? Je weet dat het waar is.
Ik wil dat je het pak aantrekt, en ons ontmoet bij de Shuttle.
Ik kom meteen.
Deze conversatie is nog niet voorbij.
Ze hebben me nodig op de brug.
Oh, Dr. Rush zegt dat hij je kan missen.
Zei hij dat?
Ik zal je de moeite besparen, ik ben niet gek,
wat best behoorlijk indrukwekkend is, alles in aanmerking genomen.
Ik kwam van het wonen thuis bij mijn moeder terecht op een gestrand ruimteschip,
miljarden lichtjaren verwijderd van de Aarde.
En naar de hel met "The last Starfighter",
want al die uren "Halo" spelen, hebben mij hier niet op voorbereid.
Niemand was hierop voorbereid.
Ieder ander had wel een of andere training,
maar...hé, ik ben toch een heel eind gekomen in tien maanden.
Ik heb ruimteslagen geleverd...
dodelijke straling overleefd... in de tijd gereisd, althans zoiets.
Ik probeer dat nog steeds te begrijpen...
Ik denk niet dat je gek ben.
Eh, tenminste niet gekker dan de rest van ons.
Werkelijk?
Oké, dan, goed gesprek.
Dit is geen psychische evaluatie Eli, dit is gewoon een gesprek tussen twee vrienden.
Je bent een beetje afgeleid, de laatste tijd,
en daar maken sommigen van ons zich zorgen over.
Jullie maken je zorgen, omdat ik een beetje afgeleid ben?
Wij zijn bezorgd, omdat jij gezien de laatste gebeurtenissen,
heel wat méér zou moeten zijn, dan een beetje afgeleid.
De herdenkingsvideo die je samengesteld hebt voor Sergeant Riley, die was erg aangrijpend.
Weet je wat raar is?
Soms vergeet ik dat hij dood is.
Ik loop dan de Poortruimte in,
en kijk om, en dan in een fractie van een seconde,
vraag ik mij af, waar... waar hij verdomme is,
en dan weet ik het weer.
Hij was een zeer belangrijk deel van je leven, hier.
Wanneer je hele Wereld in elkaar klapt tot
minder dan 100 mensen in een begrensde ruimte,
dan wordt het allemaal belangrijk voor je, Camile.
Riley hoorde bij dit schip,
en hem te verliezen was niet alleen...
het was niet alleen verdrietig, het was verkeerd.
En het verlies van Ginn, dan?
En..wanneer was je klaar met de reparatie van het derde pak?
Gisteren, het is volkomen veilig.
Maar, wacht...hoe komt het dan, dat ik het draag en niet jij?
Het is gemakkelijker met de reparatie, als er iets fout gaat,
wat niet gebeurt, naar alle waarschijnlijkheid.
Goed, Kolonel, we zijn klaar om te gaan.
Goed, starten maar, en kijk eens rond.
We vertrekken.
Luitenant, wees voorzichtig daarginds.
Dit is verbazingwekkend.
Ik weet het niet...
Krijg jij dan helemaal geen eigenaardig gevoel om hier doorheen te vliegen?
Alles wat ons kwaad kan doen, werkt allang niet meer, broeder.
Hoe gaat het Luitenant?
Prima.
We komen bij een doel wat mogelijkheden biedt.
Ja, we zien het.
Het lijkt min of meer intact.
We ontvangen zwakke elektromagnetische straling.
We kunnen binnenkomen aan de linkerzijde van het schip,
moeten we het onderzoeken?
Je kunt gaan, Luitenant. - Ja, Sir.
Goed, laten we dit doen.
Sorry, dat ik te laat ben!
Nee, je bent net op tijd.
Ik schakel de omkeer raketten in.
Goed, we zijn er zo dicht mogelijk bij.
"Hoeden" op, heren.
We gaan op onderzoek.
Ik zie je aan de andere kant.
Ik ben aan boord.
Ik ben klaar voor je.
Ik ben op weg.
Kom op, ik vang je op.
Meneer Brody is op weg.
We zijn allebei aan boord.
Kijk om je heen en zie of er iets is wat je kunt bergen.
Hierheen.
Hé, let goed op daar, oké?
Doe me en plezier, en raak niets aan.
Als je iets ziet, wat je wilt onderzoeken, laat mij dan eerst kijken.
Wow, wat zei ik zojuist?
Het deurpaneel werkt niet.
Wacht even.
Hier.
Dat is het...gebruik je schouder.
Schuif een beetje op, dan heb je een betere hefboom.
Wil je helpen?
Goed, wees dan stil en laat me werken, oké?
Kom op, kom op, kom op, kom op, kom op!
Hoi...ik, eh breng je, je lunch.
Geweldig, hier in deze ruimte te zitten de hele dag, daar krijg je echt honger van.
Wel, je kunt het de Kolonel niet kwalijk nemen je tot je verblijf te hebben beperkt,
na wat er met Simeon is gebeurd.
Dat begrijp ik, maar je moet je realiseren, dat Simeon onstabiel was.
En dat wist je, maar je vertelde het ons niet.
Wel, ik dacht dat ik hem kon controleren.
Maar dat kon je niet.
Ik weet het.
Ik heb je een tijd niet gezien.
Ik wilde langs komen, maar ik...
ben druk geweest.
Jouw mensen, degenen die terugkwamen van de Planeet,
hadden die jouw kind niet?
Ik had het fout...ik ben misleid.
Mogelijk.
Er is geen andere verklaring voor,
het schip heeft laten zien dat het met de geest van mensen kan sollen.
In mijn geval denk ik, dat het mij probeerde te beschermen.
Ik moet terug naar de ziekenboeg.
Wat is er?
Dat weet ik niet precies.
Praat tegen me, hoe is je situatie, Sergeant?
Donker...en heel rustig.
Te rustig.
Kolonel, dit is T.J.
Zeg het maar.
Ik heb zojuist beweging gezien in het puingebied.
Wat voor soort beweging?
Eerlijk gezegd, weet ik het niet precies, het gebeurde zo snel...
Ik vond wel dat ik het moest rapporteren.
Goed, bedankt daarvoor.
Wat was dat verdomme?
De Destiny laat ons weten dat hij klaar is met de simulatie.
Dát, of de taart is klaar.
Nee, simulatie.
Klaar?
Wat zijn die overgebleven stukken?
Geen idee.
Oh, nee, we moeten maken dat we hier wegkomen.
Waarom?
Een slag tussen twee partijen.
Deze "jongens" zijn vernietigd,
maar deze "jongens", die verstoppen zich.
Ze zijn niet onklaar, of beschadigd.
Ze zijn inactief.
Luitenant je moet je terugtrekken naar de Destiny.
Maar Sergeant Greer en Brody zijn net aan boord van het wrak, Sir.
Je moet ze er meteen uithalen, jullie zijn misschien in gevaar.
Ja, Sir.
Greer, heb je dat gehoord?
We zijn op weg.
Wat verdomme...?
Wat zei je, Luitenant? - Ik denk eh...dat ik net iets zag.
Wat is het?
Dat weet ik niet precies.
Dit is Camile, we zijn niet alleen, hier.
Sir, er zijn potentiële vijanden onderweg!
Schermen op maximaal, wapens klaarmaken, alleen vuren op mijn commando.
Eli, ik wil dat je een boodschap uitzendt. - In de Oude taal?
Oud, Engels, Batsmansignaal, en verder alles wat je hebt.
Vertel ze dat we geen bedreiging zijn.
Greer, ik wil dat jullie terugkomen...nu!
Ik moet weg.
Laat me helpen.
Ze komen dichterbij.
Hé, we hebben meer monitoren.
Kom op, kom op!
Ga!
Starten!
Schermen ingeschakeld. - Nog reacties op onze boodschap?
Geen enkele.
Opschieten! Lopen, ga, ga! Weg hier!
Vuur terug.
We hebben een inbreuk in een van de onbezette secties, ik sluit hem nu af.
Klaar om te gaan?
We zijn klaar, we zijn klaar.
Goed.
Oké, daar gaan we!
De schermen verzwakken.
Breng energie over van de wapens. - We hebben meerdere overbelastingen.
Omleiden, omleiden!
We moeten springen.
De Shuttle is nog niet terug. - We kunnen het niet riskeren te wachten.
Wij gaan nergens heen!
We gaan, ga! Hierheen! Lopen! Blijf doorlopen! Hierheen! Ga! Ga, ga!
Houd jullie ogen open.
Op twee uur, dáár, zie je hem? - Ik zie hem, ik zie hem!
Goed, we zijn aan boord!
Goed, haal ons hier weg.
Het lukt niet. - De SDL motoren zijn uitgevallen.
Ze moeten getroffen zijn.
Hoe lang, voordat we ze terughebben?
De schermen worden zwakker en enkele wapens werken niet meer.
Verschillende delen van het schip zijn uitgevallen.
Het is gewoon een kwestie van tijd, voordat de schermen uitvallen.
Alles wat we hebben zijn de sub-licht motoren, we kunnen ze nooit "ontlopen".
We zullen het moeten proberen.
Er is zojuist een schip uit SDL gekomen.
Het is een productieschip.
Destiny, dit is Telford.
David, hoe verdomme...?
Daar is geen tijd voor nu, je moet ons volgen.
Waar gaan we verdomme naartoe?
Het is vertrokken. - Waar gaan ze naartoe?
Rechtstreeks naar een Ster.
Laten we ze volgen, leid alle resterende energie naar de schermen.
Daar gaan we.
We komen eruit aan de andere kant.
Dat heeft ons wat tijd opgeleverd, maar we hebben maar zolang als het
hen kost om, om de Ster heen te komen.
Hé, graag gedaan.
Laten we aanmeren.
Ik heb een heel verhaal te vertellen, en niet veel tijd óm het te vertellen.
Heren...
Dit is behoorlijk indrukwekkend.
Niet zo indrukwekkend, als een productieschip vliegen dat ons komt redden.
Ja, maar daar had ik genoeg hulp bij.
De Buitenaardsen die we ontmoetten toen we het onderzochten,
bleken toch niet vijandig te zijn.
Alleen maar...wanhopig.
Nadat de Destiny ontkoppelde en in SDL ging, dacht ik dat het gebeurd was met mij.
Ik was omsingeld, ik was aan hun genade overgeleverd.
Maar ze bleken vriendschappelijk te zijn?
Ik wil niet zover gaan ze vriendschappelijk te noemen, maar,
ze waren ook niet van plan me kwaad te doen.
Ze waren...
Nieuwsgierig.
Ik probeerde te communiceren, maar dat was bijna onmogelijk, verbaal, in elk geval.
dus we vonden een kortere weg.
Hun stase cocons zijn uitgerust met neurostimulators
ontworpen om het brein van de gebruikers actief te houden tijdens de slaapperiodes,
dus toen ze mij ermee verbonden...
het is moeilijk de ervaring te beschrijven.
Het was als het kijken naar een hele filmotheek in minder dan een dag.
Ik zag beelden,
duizenden, de meesten waren wazig en volkomen onbegrijpelijk,
maar andere waren duidelijker.
En geleidelijk aan kwamen de stukjes bij elkaar,
en ik was in staat mij een fundamenteel begrip te vormen
van de Buitenaardsen en hun geschiedenis.
Ze noemen zichzelf Ursinis,
en na een tijdje gingen ze me vertrouwen.
Uiteindelijk kregen we door samen te werken het productieschip bedrijfsklaar.
We hebben jullie vanaf dat moment geprobeerd in te halen.
Je bent bijna een maand weggeweest, hoe heb je het gedaan met voedsel en water?
De cocons zorgen voor de basisvoeding van hun gebruikers.
Ik had nooit gedacht het te zullen zeggen, maar ik miste het voedsel van de Destiny.
Wacht even,
die Buitenaardsen hielpen je uit goedheid? Wel, daar is wel wat meer over te zeggen.
Ze hebben onze hulp nodig.
De schepen die achter ons aankwamen, waren geautomatiseerde aanval dronen.
Klaarblijkelijk, jaren geleden, maakten Telford's Buitenaardsen, de...Ursinis...
dezelfde fout als wij, en maakten ze wakker, en ze bevechten ze sinds die tijd.
Toen ze het productieschip gingen ze aan boord, vanwege...
vanwege een lange termijn verkenning,
hopend dat het hen een voordeel zou geven in hun oorlog tegen de dronen.
Het verblijf aan boord was tijdelijk bedoeld, maar er kwam nooit iemand voor ze terug.
Ze waren in stase voor wie weet hoe lang, totdat wij kwamen.
Ze onttrokken de energie aan de Destiny omdat ze wanhopig waren,
en gewoon terug naar huis wilden.
En nu, alhoewel ze terug kunnen, zijn ze bang om contact op te nemen,
totdat ze er zeker van zijn, dat de dreiging van de dronen voorbij is,
en daarom...is het nu onze beurt.
We kunnen ze niet vertrouwen.
Onze SDL aandrijving werkt niet, we hebben echt niet veel keus.
En, wat gaan we dan doen?
Dat...dat wordt nog steeds besproken.
Je weet, dat het slechts een kwestie van tijd is voordat de dronen om die Ster heen zijn,
en ons vinden met de uitgevallen SDL aandrijving,
we zijn schietschijven. - Misschien niet.
Misschien is er een uitweg.
We helpen de Ursinis de dronen te verslaan.
We overleefden ternauwernood onze eerste ontmoeting met die dingen.
Dat is gewoon, omdat we het verkeerd aanpakten.
Volgens Telford staan de dronen onder controle van een commandoschip.
Als we dat commandoschip uitschakelen, dan verminken we de dronen.
Zo simpel is het? - Ik betwijfel, of het simpel is.
Ik hoop alleen op iets meer dan onmogelijk.
Weten we waar dat commandoschip is? - Zij weten het.
Het is buiten sub-licht bereik, we moeten een sprong maken.
En heb je uitgelegd dat onze sprongcapaciteit aangetast is?
Telford heeft ze de situatie uitgelegd, ze hebben ons een lift aangeboden.
Ik begrijp het niet.
Ze schakelen hun SDL aandrijving in terwijl we aangemeerd zijn,
en we springen samen met hen. - Is dat mogelijk?
Theoretisch, ja.
"Theoretisch."
Er is altijd een risico als je probeert te springen zo snel na een terugval,
maar aangenomen dat het werkt,
dan nemen ze ons eerst mee naar een veilige plaats,
dan maken we gebruik van de tijd, en we stellen het lang genoeg uit,
tot we onze eigen SDL motoren weer aan de gang hebben.
Ze beduvelen, bedoel je?
Nee, dat kunnen we niet doen.
Als zij ons aangeboden hebben te helpen... - Het is een prachtige gelegenheid
om misbruik te maken van hun edelmoedigheid, ja.
Dat is geen goed idee. - Waarom niet?
Zij kunnen ons op dat moment geen kwaad doen.
Nee, maar voor het geval je het vergeten bent,
zij hebben nog steeds de sleutel tot het kiezen van de Aarde.
Waar zijn Park en Brody?
Bezig met reparaties aan enkele beschadigde systemen.
En wat ben jij aan het doen?
Ik controleer de energieniveaus van het schip.
Het zal je interesseren, dat we energie lekken aan een van de wapenplatforms.
Shit.
Hier.
Ga Park en Brody helpen.
Ik ben net bezig met... - Ga.
Misschien ga ik... Park en Brody wel helpen.
Ik weet het, ik heb het verkloot.
Het is een kleine onoplettendheid, een van de velen, de laatste tijd,
maar je hebt niets verkloot...nog niet, in elk geval.
Ik weet zeker, dat met je huidige manier van doen het slechts een kwestie van tijd is.
Ja, weet je, ik begrijp het.
De mensen reken op het jonge genie, ze kunt ze niet teleurstellen.
Ondanks al dat talent kon je het leven van de vrouw waarvan je hield niet redden.
Wat?
Er kwam iemand die groter en sterker was, dan jij en die nam haar van je af,
en er was niets, wat jij daar aan kon doen.
Ik weet zeker, dat je zo verblind was door woede,
dat je, je zelfs verbeeldde je te kunnen wreken op de vent die haar vermoordde.
de rotzak op zijn eigen terrein verslaan.
Zelfs als je dat gedaan had, had het geen donder veranderd.
Je zou nog steeds `s-morgens opstaan, en zij zou nog steeds dood zijn.
Ik ben weg, hier.
Weet je, wij groeiden op en er werd ons geleerd, dat iedereen gelijk is,
dat jij niet beter was, dan wie dan ook.
Natuurlijk...is dat een leugen.
Sommigen zíjn beter dan anderen, en zij zijn het die herkennen, wat ze beter maakt,
en leren dat uit te buiten, en die slagen.
Je hebt zoveel potentie, Eli... je bent in staat tot succes,
meer dan in je stoutste dromen, maar de enige manier om dat te bereiken,
is ervoor te zorgen dat je niet verslagen wordt.
Je kunt het niet opgeven, niet nu je er zo dichtbij bent.
Stoor ik jullie ergens mee?
Telford heeft overlegd met de Ursinis en is op de terugweg van het productieschip.
Het lijkt erop, dat we een deal hebben.
Goed, we laten ze weten, dat we klaar zijn.
Dit moet in principe kunnen werken.
Het is in feite niet anders, dan wanneer de Shuttle in SDL gaat met de Destiny.
Behalve, dat de Shuttle enorm veel kleiner is, en daarvoor ontworpen is,
terwijl wij drie keer zo groot zijn als het productieschip,
en er maar het beste van hopen.
We springen ook nog binnen een gevaarlijk tijdraam van drie uur.
Maar...wat is het ergste wat er kan gebeuren? Het werkt gewoon niet!
Verdomme, nee, het werkt wél, en op een bepaald moment raken we los,
en de miljoenen jaren oude structurele integriteit van het schip
begeeft het en wij verdampen, dat is het ergste wat er kan gebeuren.
Zijn jullie klaar?
Minder dan een minuut, voordat we springen.
Daar gaan we.
We staan op het punt een gekoppelde sprong naar SDL te maken.
Over ongeveer vier uur, komen we eruit in een veiliger gebied.
Zodra we daar zijn, zulle we tijd hebben, de nodige reparaties te verrichten,
voordat we de aanval inzetten op het commandoschip.
We tellen af, van drie...
Twee...
Een.
Het werkt, we zijn in SDL.
En nog steeds een geheel. - Hoe staan we ervoor?
De schermen zijn sterk, en houden stand.
Structurele integriteit goed.
Hebben ze het je verteld?
We hebben een deal gemaakt, zodra we het commandoschip verslagen hebben,
gaan de Buitenaardsen ons helpen de Aarde te kiezen.
Ben je in orde?
We zijn uit SDL gekomen. - Nu al?
Misschien is er een probleem.
Neem contact op met het productieschip.
Oh, nee! - Wat is dat?
Ik neem aan dat het hun commandoschip is.
We zijn erin geluisd.
Dat was dan onze deal met de Ursinis.
Een bericht van het productieschip. - Wat wordt er gezegd?
"Richt op het commandoschip."
Verdomme.
We vallen de vijand aan.
Ik moet terug naar de brug.
Laat mij helpen.
Waar breng je haar heen? - Naar de brug.
Ik moet het opnemen met de Kolonel.
Hierheen!
De schermen houden het!
De dronen hebben posities tussen de Destiny en het commandoschip.
We komen er totaal niet in de buurt.
Kapitein, dit is Eli, Chloe... is uit haar verblijf ontsnapt.
Waar is ze verdomme naartoe?
Ik heb geen idee!
Maar ze is mogelijk gevaarlijk.
Brody, sluit die sectie af.
Luitenant Scott? - We zullen haar vinden, Sir.
Wat is er gebeurd? - De plannen zijn veranderd.
Ik denk dat jouw vrienden vreesden bedrogen te worden en besloten als eerste te handelen.
Dit is Luitenant Scott.
Chloe is door de beveiliging gebroken.
De schermen beginnen zwakker te worden.
Stuur een bericht naar het productieschip.
Vertel ze dat we ons strategisch moeten terugtrekken.
We hergroeperen ons en doen later een nieuwe aanval.
Blij dat je het gered hebt, waar is Rush? - Geen idee.
Hoe gaat het? - Het zijn er gewoon teveel.
Je zei dat je me wilde helpen, hier is je kans.
Een eronder...op deze manier.
Ga weg van dat paneel.
Het is te laat.
Wat heb je gedaan?
Chloe, wat heb je gedaan?
De schermen verzwakken, en diverse wapenplatforms zijn uitgeschakeld.
Verdomme.
Wat zeggen ze? - Niets er komt geen antwoord.
De dronen geven alles wat ze hebben, we komen onmogelijk bij dat commandoschip.
We moeten overwegen ons terug te trekken. - We kunnen ons nergens naar terugtrekken.
Vertaling en ondertiteling: "TheThom". Exclusief gedownload van Bierdopje.com